• دلار آمریکا (خرید): 24,750
  • دلار آمریکا (فروش): 25,250
  • دلار کانادا (خرید): 20,000
  • دلار کانادا (فروش): 20,400

آلزایمر ممکن است یک بیماری خود ایمنی باشد

تخمین زده می‌شود تا سال 2030 یک میلیون نفر کانادایی دچار زوال عقل شوند، و علی‌رغم دهه‌ها تحقیق و پژوهش هنوز درمانی برای بیماری آلزایمر که بیشنر موارد زوال عقل را شامل می‌شود، پیدا نشده است.
اما تحقیقی جدید نشان می‌دهد که ممکن است تاکنون این بیماری از دیدی نادرست مورد مطالعه قرار گرفته شده باشد.

محققان بیمارستان Mount Sinai در تورنتو در گزارشی جدید اظهار داشته‌اند، آلزایمر که گونه‌ای از بیماری زوال عقل است ممکن است یک بیماری اختلال خود ایمنی باشد، که اگر ثابت شود می‌تواند نحوۀ درمان آن در آینده را تغییر دهد.

ایوانیس پراساس، محقق در بخش آسیب شناسی بیمارستان Mount Sinai، گفت: «تاکنون، بیشتر تحقیقات در مورد علل آلزایمر بر روی پلاک‌های موجود در مغز بیماران متمرکز شده بود، با این نظریه که حذف این پلاک‌ها می‌تواند علائم بیماران را تسکین دهد. یکی از نویسندگان مطالعه وی گفت که این فرضیه تاکنون مؤثر نبوده است.
 
بنابراین گروه وی شروع به بررسی نظریه دیگری کردند: بیماری خود ایمنی.
 
بیماری‌های خود ایمنی، که شامل لوپوس و آرتریت روماتوئید هستند، هنگامی رخ می دهند که سیستم دفاعی بدن به سلول‌های سالم حمله می‌کند.
 
این تحقیق جدید، که در مجله پزشکی کاربردی آزمایشگاهی منتشر شده، در مایع مغزی نخاعی بیماران آلزایمر پادتن‌های خاصی را شناسایی کرده‌ است – پاد‌تن‌هایی که به اشتباه بافت‌های سالم بدن را هدف قرار می‌دهند، که به گفته پراساس، این شواهد نشان می‌دهد این یک اختلال خود ایمنی است.
 
وی گفت: «من فكر می كنم كه این بیشتر به این مفهوم اصلی دامن می‌زند كه بیماری خود ایمنی می‌تواند به طور اساسی در آسیب شناسی آلزایمر نقش داشته باشد.»

پراساس این نظریه را مطرح می‌کند که آسیب به سد خونی مغزی (blood-brain barrier)، که باعث جلوگیری از رد و بدل شدن بعضی مولوکول‌ها بین مغز و سیستم گردش خون می‌شود، می‌تواند منجر به آلزایمر شود.
 
وی گفت: «به عنوان مثال، ما این مشاهده کرده‌ایم كه ورزشكاران بیشتر مستعد آسیب‌های مغزی مغزی هستند و بیماری آلزایمر بیشتر در آنها شیوع دارد. اما در هر صورت، هرگونه صدمه به سد خونی-مغزی می‌تواند دروازه ورود این سلول‌های ایمنی به بافت مغز را باز کرده و سرعت تخریب برخی سلول‌های عصبی را که در آسیب شناسی بیماری آلزایمر مهم است، تسریع کند.»
 
در حال حاضر، این فقط یک نظریه است، اما نظریه‌ای با هدف ایجاد درمان‌های جدید برای مقابله با بیماری که پراساس امیدوار است محققان در آینده با جدیت بیشتری به دنبال آن باشند.
  
روزی، این درمان ممکن است شامل دادن داروهایی به بیمارانی باشد که سیستم ایمنی بدن آنها را اصلاح یا سرکوب می‌کنند، تا از پیشرفت زوال عقل جلوگیری کند - اگرچه قبل از تجویز چنین روش‌های درمانی هنوز تحقیقات زیادی باید انجام شود.
 
برخی از افراد جامعۀ مبتلا آلزایمر از این رویکرد جدید استقبال کرده‌اند.
 
دکتر ساسکیا سیوانانتان، مدیر ارشد علوم انجمن آلزایمر کانادا، می‌گوید: »برای مدت طولانی ما بر یک دامنه بسیار باریک یا دریچه‌ای باریک از تحقیقات زوال عقل سرمایه گذاری کرده‌ایم و تحقیقات را گسترش نداده‌ایم. اکنون و وقت آن است که شروع به فکر کردن در خارج از چارچوب فکر کنیم، و فرضیه‌های مختلفی را که می‌توانند مؤثر باشند بررسی کنیم. بنابراین می‌گویم که بسیار امیدوار هستم و فکر می‌کنم این یک فرضیه به صورت بالقوه‌ای قابل قبول است.»

و خاطر نشان کرد که نرخ موفقیت در آزمایشات بالینی درمان آلزایمر بسیار پایین است.

سیوانانتان می‌گوید: «آزایمر یکی از معدود بیماری‌هایی است که در شانزده سال گذشته پیشرفت درمانی در آن حاصل نشده است.»

او مقصر این کُندی را بیشتر کمبود سرمایه‌گذری دولت کانادا در تأمین بوجۀ تحقیقات مربوط به زوال عقل می‌داند.

سیوانانتان می‌گوید: «به پول بسیار بیشتری نیاز است.»

با تمرکز بیشتر بر رویکردهای نوین درمان زوال عقل مانند این، و سرمایه‌گذاری بیشتر بر تحقیقات، او امیدوار است که درمان مناسبی برای آلزایمر پیدا شود.     
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image