• دلار آمریکا (خرید): 24,750
  • دلار آمریکا (فروش): 25,250
  • دلار کانادا (خرید): 20,000
  • دلار کانادا (فروش): 20,400

کارفرمایان کانادای آتلانتیک به مهاجران بیشتری نیاز دارند

کارفرمایان بسیاری در سراسر کانادای آتلانتیک برای جذب نیرو دچار مشکل شده‌اند چرا که متقاضیانِ دارای مهارت‌های مورد نیاز، به اندازۀ کافی در این منطقۀ شرقی کانادا وجود ندارند.

این ادعا بر اساس گزارشی است که مرکز Harris در دانشگاه مموریال در نیوفاندلند تحت عنوان «نگرش کارفرمایان نسبت به استخدام تازه واردان و دانشجویان بین‌المللی در استان‌های آتلانتیک» آن را منتشر کرده است.

این گزارش نگرش و ادراک کارفرمایان را برای درک بهتر مشکلات مرتبط با ادغام تازه‌واردان در بازار کار استان‌های آتلانتیک کانادا را مورد تحقیق و تفحص نشان داده است.

کانادای آتلانتیک به چهار استان شرقی کانادا، نیوفاندلند، نیوبرانزویک، نوااسکوشیا، و جزیرۀ پرنس ادوارد اشاره دارد.

بیشتر از نیمی از مهاجران و دانشجویان بین‌المللی که برای کارفرمایان در کانادای آتلانتیک تقاضای شغل ارسال کرده‌اند، در نهایت به استخدام این کارفرمایان در آمده‌اند.

به علاوۀ 88 درصد از کارفرمایانی که که در این گزارش مورد نظرسنجی قرار گرفته‌اند، می‌گویند با کارگران مهاجر تجربه‌ای مثبتی دارند. آنها برداشت مثبتی نسبت به مهاجران دارند، چرا که معتقدند کارگران خارجی که تا کنون برای آنها کار کرده‌اند، «سخت کوش، ماهر، و قابل اعتماد» بودند.

این برداشتِ مثبتنشان می‌دهد که کارفرمایان در آتلانتیک کانادا مشتاق به استخدام مهاجران هستند. با این حال، این استان‌ها قادر نیستند این مهاجران را منطقه حفظ کنند.

نرخ پایین مهاجرت در کانادای آتلانتیک

یک بحران جمعیتی در کانادای آتلانتیک در جریان است. این منطقه با نرخ پایین باروری و جمعیت رو بخ پیری مواجه است. به علاوه، بسیاری از دانشجویان بین‌المللی که برای ادامۀ تحصیل به این منطقه می‌آیند برای دنبال کردن آرزوهای خود و شغل‌های مورد علاقه از این منطقه می‌روند.

در واقع، دلیل اصلی ترک منطقه توسط مهاجران، وضعیت اشتغال است. در نتیجه، دولت‌ها، کارفرمایان و مؤسسات آموزشی به دنبال ایجاد راهبرد‌هایی هستند تا مهاجران، دانشجویان بین‌المللی و کارگران موقت بیشتری را به منطقه جذب کنند و در راستای حفظ آنان نهایت تلاش خود را انجام دهند.

در سال 2010، این منطقه با 6.5 درصد جمعیتِ کانادا تنها توانست 3 درصد از تازه واردان به کانادا را جذب کند. در سال 2016 این عدد به 5 درصد افزایش یافت. دولت فدرال کانادا به عنوان ابزاری کمکی به مهاجرت، برنامۀ آزمایشی مهاجرتی آتلانتیک (AIP) را در سال 2017 آغاز کرد. از آن زمان، مهاجرت به ای منطقه به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در سال 2018 مهاجرت 22 درصد و در سال 2019، 26 درصد افزایش یافت.

علی‌رغم این امر، کانادای آتلانتیک پایین‌ترین نرخ مهاجرت و ابقای مهاجرین را دارد. بسیاری از مهاجران شهر‌های بزرگتری مانند تورنتو، ونکوور و مونترال را برای زندگی انتخاب می‌کنند.

کانادای آتلانتیک برای حفظ مهاجرین باید چه اقداماتی انجام دهد؟

این مطالعه چندین توصیه را برای ادغام بهتر مهاجران و دانشجویان بین‌المللی در بازار کار محلی پیشنهاد داده است.

یکی، معرفیِ سیاست‌های مهاجرتی است که با نیاز کارفرمایان در منطقه متناسب است. کارفرمایان به دنبال جذب نیرو هستند، اما متقاضیان کمی برای پُر کردن موقعیت‌های شغلی خالی وجود دارد. یک راه‌حل مستقیم، هم راستا ساختن سیاست‌های مهاجرتی با نیاز‌های بازار کار در این منطقه است. 

توصیۀ دیگر، معرفی آموزش‌های بین‌فرهنگی برای مهاجران و کارفرمیان است، تا بدین صورت بتوانند در محل کار بهتر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این امر به طور خاص بسیار مهم است، چرا که مهمترین نگرانی‌هایی که مهاجران دارند، مهارت زبانی، تفاوت‌های فرهنگی و غیره است.
 
کارفرمایان مورد بررسی همچنین پیشنهاد کردند که دولت‌ها، آژانس های اسکان و سازمان‌های غیردولتی برای حمایت از مواردی مانند اشتغال برای همسر، تحصیل کودکان، مسکن ارزان قیمت، خدمات درمانی بهداشتی و همچنین بهبود فعالیت‌های ارتباط اجتماعی باید اقدامات بیشتری انجام دهند.    
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image