• دلار آمریکا (خرید): 24,750
  • دلار آمریکا (فروش): 25,250
  • دلار کانادا (خرید): 20,000
  • دلار کانادا (فروش): 20,400

افزایش موارد مشاهدۀ اشیاء ناشناس پرنده در کانادا

عصرِ یک روز جمعه در سال 2007، لی و همسرش به تازگی از تعطیلات به خانه بازگشته بودند. بعد از آوردن چمدان‌هایشان به داخل خانه، لی برای کشیدن سیگار به ایوان خانه‌شان رفت که در یک منطقۀ روستایی در جنوب نیوبرانزویک واقع شده بود.  

چندی نگذشت که نوری آن جهانی را از پشت درخت‌ها دید.

اول فکر کرد که نور مربوط به ماشین‌های آفرود است که برای تفریح به آنجا رفته‌ بودند. اما کمی بعد با خودش فکر کرد که باید سری به آنجا بزند مبادا کسی در آن تاریکی دچار سانحه‌ای شده باشد.

او گفت: «می‌خواستم برگردم داخل و کلیدهایم را بردارم و چیزی را دیدم که درست از پشت درخت‌ها به سمت بالا اوج گرفت.»

«نور‌های نارنجی داشت – نور‌های روشنِ نارنجی – و درست مانند یک هلیکوپتر اوج گرفت و بر فراز درختان حدود دو دقیقه‌ای معلق ماند.

«نمی‌توانسم شکلش را ببینم ... سپس ناگهان با سرعتی باورنکردنی در آسمان اوج گرفت. دو یا سه ثانیه بیشتر طول نکشید که ناپدید شد. باور کردن این پدیده برایم مشکل بود.»

لی می‌گوید که این شیئ شبیه هیچ هواپیما یا بالگرد معمولی نبود و همچنین صدایی هم نداشت. اندازه‌اش در نظر او مانند یک خودرو کوچک بود، هرچند از جزئیات آن چیزی به خاطر ندارد.

لی به داخل خانه دوید تا همسرش را از آن چه بر او گذشت خبر کند. به روایتش خندید و او را به سخره گرفت که «مرد کوچک سبز رنگ» [اشاره به تصویر کلیشه‌ای از موجودات فرازمینی] را دیده است؛ سپس به او توصیه کند که این داستان را برای کس دیگری تعریف نکند، چرا که دیگران آن را باور نمی‌کنند.

به حرف همسرش گوش کرد. لی یک نام مستعار است و نمی‌خواهد که نام واقعیش منتشر شود، چرا که می‌ترسد همسایه‌هایش در این شهر کوچک او را مجنون خطاب کنند.

از زمانی که لی شاهدِ آن «پدیدۀ هوایی ناشناخته» در میان درختان بود 14 سال می‌گذرد، و در حالی که آن زمان اشتیاقی به تعریف آن برای رسانه‌ها نداشت، آنچنان هم که فکر می‌کرد در این تجربه نها نیست. کانادایی‌ها امروزه بیشتر از هر زمان دیگر مشاهدۀ اشیاء ناشناختۀ پرنده را گزارش می‌کنند؛ حتی دولت ایالات متحدۀ آمریکا به تازگی آنها را به عنوان تهدید‌های امنیتی بالقوه قلمداد می‌کند.

لی می‌گوید آنچه را که دیده هنوز نمی‌تواند در مخیله‌اش بگنجاند،– اما اگر یک شیئ فرازمینی باشد چه؟

تعداد موارد مشاهدۀ اشیاء ناشناس پرنده در هر سال. 

او می‌گوید: «به نظرم احتمال ممکن است. معتقدم که چیزهای زیادی وجود دارد که از بودن آنها و یا احتمال بودن آن‌ها بی‌خبریم.»

هنوز نمی‌دانیم در جهان تنهاییم یا نه، و یا اینکه آیا بیگانگانی از سیارات دیگر به ما سر زده‌اند یا خیر. اما بدون شک لی در مشاهدۀ اشیاء ناشناسِ پرنده تنها نسیت، به هیچ وجه.

کانادا تاریخچه‌ای طولانی از مشاهدۀ اشیاء ناشناس پرنده دارد و بر اساس تحقیقات انجام شده توسط کریس روتکوفسکی مولف گزارش اشیاء ناشناس پرندۀ کانادا، تقریباً هر روزه سه مورد جدید از آنها گزارش می‌شود.
بر اساس تحقیق روتکوفسکی، در سال 2020 1249 مورد مشاهده در سراسر کانادا گزارش شد که نسبت به سال پیش از آن بسیار بیشتر است. اما در مجموع، گزارش او نشان می‌دهد که موارد گزارش شده در طول 30 سال گذشته افزایش یافتته است.

نورهای شمالی از جهانی دیگر؟

روتکوفسکی می‌گوید: «مردم همه چیز، از نور‌ها در آسمان گرفته تا اشیاء کمی ملموس‌‌تر را گزارش می‌کنند.»

وی می‌گوید: «اما مشاهده‌ها معمولاً نوری متحرک در آسمان است و بعضی‌ها اغلب توضیح‌ ساده‌ای دارند.» ماهواره‌ها، پهباد‌ها و هواپیما‌ها معمولاً چنین پدیده‌هایی را به وجود می‌آورند.

«هر ساله از میان صدها مورد مشاهدۀ اشیاء ناشناس پرنده، تنها برای تعداد کمی نمی‌توان توصیفی منطقی یافت. به نظر نه هواپیما هستند، نه گوی‌های آتشین، نه شهاب سنگ و نه ستاره. و ما هنوز مطمئن نیستم که این اشیاء چه هستند. اما هنوز خیلی مانده که بگوییم، اینها بیگانگانی هستند که برای ملاقات با ما آمده‌اند.»

به گفتۀ مثیو هَیز نویسنده و فیلم‌ساز، در دهۀ 1950، دولت گزارشات مشاهۀ اشیاء ناشناس پرنده را کاملاً جدی می‌گرفت.      

هَیز، که در کالج Northern Lakes در آلبرتا مدرس است، تز دکترای خود را در مورد مشاهدۀ اشیاء ناشناس پرنده کانادا به رشتۀ تحریر درآورد و اکنون تحقیقات خود را در کتابی منتشر می‌کند.

تعداد مشاهدۀ یوفوها بر اساس استان.

هَیز می‌گوید، همه چیز با گزارشات مربوط به سقوط یک شیئ ناشناس پرنده در رازوِل ایالت نیو مکزیکو در سال 1947 آغاز شد. این واقعه، اشتیاق و علاقۀ عموم را به اشیاء ناشناس پرنده و یوفوها افزایش داد و دولت‌های ایالات متحده و کانادا هم به این گزارشات علاقه‌مند بودند.

وی می‌گوید: «از همان آغاز به صورت جدی با آن برخورد کردند، تنها به این دلیل که می‌ترسیدند که این اشیاء ناشناس پرنده ممکن است تکنولوژیِ پیشرفتۀ شوروی باشد که آنها  دانشی در باره‌اش ندارند. و البته همین آغازی بود بر جنگ سرد.»

مقامات ایالات متحده نگران بودند که روس‌ها ممکن است از کانادا به آمریکار حمله کنند، از این رو وزارت ترابری کانادا، ویلبِرت اسمیت را استخدام کرد تا پروژه‌ای تحقیقاتی را در مورد اشیاء ناشناس پرنده آغاز کند. این پروژه که نامش را «مگنِت» [آهنربا] نهادند، اختلالات در میدان مغناطیسی زمین را مورد بررسی قرار می‌داد، که ممکن بود بتواند توضیحی منطقی برای این پدیده‌ها ارائه دهد.

هَیز می‌گوید: «تقریباً هیچ اطلاعاتی به دست نیاورد. قادر نبود به نتایج واقعی برسد، اما به گفتۀ دولت، گزارشات زیادی ارائه داد که هیچ کدم ارزشی نداشت.»

کانادا این پروژه را در سال 1954 تعطیل کرد. پروژه‌های دولتی دیگری یوفوها را برای دهه‌ها مورد بررسی قرار داد. اما بیشتر آنها تا پایان دهۀ 1960 جمع شدند.

هَیز می‌گوید: «پس از آن، دولت کانادا تا حد ممکن 40 سال بعد را به نادیده گرفتن این پدیده گذراند.»

یوفوی مشاهده شده در Falcon Lake مانیتوبا. منبع عکس: Library and Archives Canada
 
اما گزارشات همچنان می‌آمد. هیز می‌گوید، مردم برای یافتن توضیحی ممنطقی به نظریه‌های توطئه روی آوردند، چرا که فکر می‌کردند نگرانی‌های آنان جدی گرفته نمی‌شود و دولت در حال پنهانکاری است.

گزارشات مربوط به مشاهدۀ یوفوها تمامی نداشت. اشیاء ناشناس پرنده در سال 1967 حسابی سر و صدا به پا کردند. همه از دو واقعه در دو سوی کشور با خبر شدند.

در Falcon Lake مانیتوبا، مردی که برای گشت و گذار به طبیعت رفته بود، مدعی شد که توسط یوفوها سوخته شده است.

منبع عکس: Library and Archives Canada

در Shag Harbour نوا اسکوشیا گروهی از مردم ادعا کردند که آنها نور‌های مرموزی را دید‌ه‌اند و چیزی در داخل آب افتاده است.

در شهر سنت پال، آلبرتا هم در سال 1967 یک فرودگاه مخصوص یوفوها افتتاح کردند، که از آن زمان بی‌استفاده مانده است.

اشتیاق به یوفوها اکنون پس از سال‌ها کاهش یافته است؛ موزه‌ای در فردریکتون نیو برانزویک نمایشگاه تابستان سال جاری را به آثار استانتون فریدمن، فیزیک دان هسته‌ای و یوفوشناس اختصاص داده است.

تبِ بیگانگان و یا ملالت دوران پاندمی؟

یوفوها در دوران پاندمی کووید 19 دوباره به سر خط اخبار بازگشتند – اما چرا؟

به گفتۀ هَیز، سر رفتن حوصله می‌تواند قسمتی از دلیل آن باشد.

وی گفت: «طی سال گذشته یا بیشتر، پاندمی در تمام علایق اضافی ما نقشی ایفا کرده‌ است. مردم خسته شده‌اند، آنها بیرون می‌روند. آنها این مقالات [مقالات مربوط به فرازمینی‌ها] را می‌خوانند که ممکن است اگر پاندمی نبود، هرگز سراغ آنان نمی‌رفتند. آنها وقت زیادی دارند تا به این چیزها فکر کنند.»

وی گفت که علاقه به یوفوها به همراه با فرهنگ پاپ، فیلم‌های بیگانه و حتی اضطراب اجتماعی شدت می‌گیرد. در دهه 1960 مردم نسبت به جنگ سرد و نابودی احتمالی هسته‌ای ابراز ناراحتی می‌کردند و بنابراین آنها یوفوها را می‌دیدند و داستان‌ها و روایت‌هایی را در مورد بیگانگان تعریف می‌کردند که برای نجات بشریت به زمین می‌آیند.

او فکر می‌کند پاندمی ممکن است در یک اضطراب مشابه نیز نقش داشته باشد. مردم همیشه برای یافتن راه حل برای این مشکلات عظیم که به نظر نمی‌رسد بتوانیم آنها را حل کنیم به کائنات متوصل می‌شوند، و به نظر می‌رسد پاندمی هم یکی از این مشکلات باشد.»
 
روتکوفسکی می‌گوید که مردم به احتمال زیاد بیشتر به آسمان شب نگاه می‌کنند زیرا آنها در خانه در طی پاندمی به دنبال کارهایی هستند که بتوانند انجام دهند.

«مردم شیفتۀ آسمان شب هستند.»
 
«از آنجا که آنها به آسمان نگاه می‌کنند، چیزهایی را می‌بینند که کاملاً غیرمعمول است: ماهواره‌ها یا سیارات بسیار بسیار بسیار روشن. و به نظر می‌رسد که آنها کمی رقصان هستند. بنابراین وقتی چیزهایی از این دست را می‌بینید، تمایل دارید که آنها را گزارش کنید.»
 
وی می‌گوید، «مطمئناً» یک اثر رسانه‌ای در مورد یوفوها وجود دارد‌، اما فکر نمی‌کند که عوامل اجتماعی همه چیز را شامل شود. ما در حال دریافت گزارش از خلبانانی هستیم که نورهای عجیب و غریبی را گزارش می‌دهند. مردم اشیاء مثلثی را گزارش می‌دهند که به نظر می رسد بالای سرشان معلق هستند. و این واقعا یک ترکیب عالی از اشیاء ناشناس پرنده است.»
 
وی افزود: «حتی اگر ما این گزارش‌ها را در مورد اشیا غیرمعمول در آسمان داریم، اما بیشتر آنها قابل توضیح هستند. و مواردی که نمی توانند توضیح داده شوند، به نظر نمیرسد که به طور خودکار نشان دهندۀ سفینه‌های فضایی بیگانه باشند. آنها عجیب هستند، اما برخی از آنها ممکن است سرانجام توضیحی منطقی داشته باشند.»
 
«ما نمی‌توانیم به طور خودکار تصور کنیم که یوفوهای ناشناس سفینه‌های فضایی هستند. ما فقط باید منتظر شواهد بیشتری باشیم.»

ثبت دیدگاه

Captcha Image