• دلار آمریکا (خرید): 23,900
  • دلار آمریکا (فروش): 24,500
  • دلار کانادا (خرید): 19,000
  • دلار کانادا (فروش): 19,850

کشف توله گرگ یخ زدۀ 57000 ساله در سرزمین‌های منجمد یوکان، کانادا

نشنال جئوگرافیک – این کشف به محققان درک بهتری را از مهاجرت گرگ‌ها از اروپا به آسیا و نهایتاً آمریکای شمالی  می‌دهد.

منبع عکس: GOVERNMENT OF YUKON

در تابستان 2016، نیل لاولس معدنچی طلا در قلمرو یوکان گنجینه‌ای غیر منتظره یافت. وی در حالی که با یک دستگاه آب پاش در حال شستن یک قطعه زمین یخ‌زده بود، مشاهده کرد که چیزی در میان یخ‌ها در حال آب شدن است. طلا نبود، ولی دیرینه‌ترین و کامل‌ترین گرگ مومیایی شده‌ای بود که تا کنون کشف شده است.

لاولِس بی درنگ توله گرگ را در فریز گذاشت تا بعداً دیرینه شناسان بتوانند بر روی آن تحقیق کنند. آنها دریافتند که این حیوان به خوبی حفظ شده، یک توله گرگ ماده است و قسمتی از اکوسیستمی بوده که در دورۀ زمین‌شناسی پلیستوسن، شمال کانادا را مأمن ماستودون‌های آمریکایی [گونه‌ای از ماموت‌های منقرض شده] و دیگر  جانوران عظیم الجثه کرده بود. مردم بومی نام این توله گرگ 57000 ساله را «ژور» نهادند که در زبان محلی به معنای گرگ است.

پستانداران منحصر به فرد دیگری از توندرای سیبری مربوط به دورۀ زمین شناسی پلیستوسین یافت شده‌اند، دوره‌ای از تاریخ زمین که 2.6 میلیون سال پیش آغاز می‌شود و تا 11700 سال پیش ادامه می‌یابد، و گاهی اوقات به آن عصر یخ بندان هم می‌گویند زیرا حجم یخ در قطب‌ها بسیار عظیم‌تر از اکنون بود. با این حال، یافتن چنین گرگی که به این خوبی حفظ شده، بسیار نادر است.



جولی میشن دیرینه شناسِ دانشگاه دِ موین در آیوا می‌گوید: «در سیبری، به دلیل زمین یخ‌زدۀ آنجا یافتن چنین حیوانات به خوبی حفظ شده‌ای مانند این، امری معمول است، و در یوکان، آلاسکا و دیگر نقاط آمریکای شمالی کمتر یافت می‌شوند.» بیشتر بدن «ژور» از پوست او گرفته تا پُرز‌های ظریف روی زبانش، به خوبی بعد از ده‌ها هزار سال به خوبی حفظ شده است.

راس بارنِت دیرینه‌شناس دانشگاه کوپنهاگ که در تحقیق بر روی این کشف شرکت کرده می‌گوید: «این حیوان به خوبی حفاظت شده خارق‌العاده است. اما ژور چیز‌های زیادی بیش از آنچه که با چشم می شود دید، برای گفتن دارد.» میشن می‌گوید، می‌دانیم چه چیزی می‌خورده و اینکه موقع مرگ هفت‌ هفته سن داشته است. این تحقیق نظری اجمالی را در مورد دورده‌های یخی تاریخ زمین به ما ارائه می‌دهد.

جمعیت منقرض شدۀ گرگ‌ها در آمریکای شمالی

ژور در دورۀ بین یخبندانی، زمانی که کوه‌های یخی به طور موقت آب شده بودند و جنگل‌ها جای دشت‌های سرد را گرفته‌ بودند، زندگی می‌کرده. این دوره زمان حکمرانی ماستادون‌ها، شتر‌ها، سگ‌های آبی عظیم‌الجثه بوده و همچنین ژور که وجود گرگ‌های خاکستری را مستند ساخته است.

تایلر مِرکی دیرینه شناسِ دانشگاه مک‌مستر در اونتاریو که در این تحقیق مشارکت داشته می‌گوید: «داشتن چنین نمونۀ به خوبی حفظ شده از یک حیوان شکارچی، چشم‌انداز منحصر به فردی را از اکوسیستم عصر یخبندان ارائه می‌دهد.»

تصویری از یک گرگ خاکستری در حال شکار ماهی به همراه توله اش در شمال غربی کانادا حدود 60 هزار سال پیش. منبع عکس: JULIUS CSOTONYI
 
علیرغم اینکه گرگ‌های خاکستری بخشی نمادین از حیات وحش مدرن آمریکای شمالی به شمار می‌رود اما در قارۀ آمریکا تکامل پیدا نکرده‌اند. این گونه از سگ‌سانان برای اولین بار در اوراسیا بیش از 500 هزار سال پیش پدیدار شدند و از تنگۀ بِرینگ گذشتند و وارد آمریکای شمالی شدند.

بارنِت می‌گوید: «ژور مرتبط به دوره‌ای است که از نظر حیوانات مومیایی شده در یوکان به خوبی شناخته نشده است. به وسیلۀ بررسی بقایای دی‌ ان اَی این توله گرک، میشن و همکاران کشف کردند که این حیوان مرتبط به گونه‌ای است که در این منطقه زندگی نمی‌کنند.

ژور به جمعیتی از گرگ‌ها تعلق داشته که ارتباطات ژنتیکی با گرگ‌های آلاسکا و اوراسیا داشته‌اند، اما گرگ‌هایی که امروزه در یوکان زندگی می‌کنند، امضای ژنتیکی متفاوتی دارند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اولین گرگ‌ها در یوکان منقرض شده‌اند و بعداً جمعیت‌های دیگر گرگ جای آنان را گرفته‌اند و آنها نیز به سرزمین‌های جنوبی‌تر کوچ کرده‌اند.

منبع عکس: GOVERNMENT OF YUKON

تایلر مِرکی می‌گوید: «دی ان اَی باستانی مرتباً نشان داده‌ است که تاریخ‌های تکاملی و دیرینه‌شناسی چه میزان پیچیده‌تر از مشاهده محض استخوان‌ها و فسیل‌هاست.» بدون ژن‌های ژور، این انقراض و جایگزینی‌ آنها توسط گرگ‌های دیگر از چشم دانشمندان پنهان می‌ماند.

یگ زندگی ناتمام ماقبل‌ تاریخی 

بدن مومیایی شدۀ ژور همچنین اطلاعاتی را در مورد زندگی او به ما می‌دهد. هنگام مرگ تنها حدود هفت هفته سن داشته و تازه سن شیرخوارگی خود را سپری و کم کم خوردن غذا‌های جامد را آغاز کرده بود. امضاهای ژئوشیمی موجود در دندان‌های او نشان می‌دهد که از رودخانه‌ها و نهر‌ها تغذیه می‌کرده، شاید‌ ماهی‌های مانند سالمن چینوک را می‌گرفته که هنوز هم در رودخانه‌های نزدیک محل پیدا شدنش یافت می‌شود. ‌بسیاری از گرگ‌های جدید، در بخش‌های داخلی آلاسکا هنوز این رژیم غذایی را دارند و به جای شکار حیوانات بزرگ، ماهی می‌گیرند.

متأسفانه زندگی ژور ناتمام ماند. به نظر می‌آید هنگام تخریب لانه مرده باشد. دفن سریع، باعث حفظ بی نظیر بدن او شده است. پستانداران دیگر مربوط به این دوره مانند، سنجاب‌های زمینی قطبی و راسوهای پا سیاه هم به همین شیوه محفوظ مانده‌اند.

ژور در تقاطع‌های باستانی زندگی می‌کرده است، نه فقط مابین دوره‌های سرد یخ‌بندان، بلکه بین جمعیت‌هایی از گرگ‌ها که اکنون جدا شده‌اند. دانشمندان با مطالعه بر روی ژن‌های این توله گرگ می‌توانند درک بهتری را از قلمرو او در دنیای باستان، و تغییراتی که از آن زمان ایجاد شده، داشته باشند. بارنِت می‌گوید: «دی‌ ان اَی باستانی پویایی اواخر عصر پلیستوسن زنده می‌کند، که با مطالعۀ محض بر روی استخوان‌ها از دیده‌ها پنهان می‌ماند.»

اینکه جمعیت‌های حیوانات در عصر پلیستوسن چگونه جای خود را به جمعیت‌های دیگر می‌دادند، هنوز موضوعی است که با تحقیق بر روی دی ان اَی گونه‌های حفظ شده نمایان می‌شود، اما بقایای ژور سر‌نخ‌های مهمی را در
اختیار می‌گذارد. زمانی که بقایا و ژن‌ها با هم در دسترس باشند، پژوهشگران روزنه‌‌ای جدید را به سوی دنیاهای گمشدۀ عصر یخبندان می‌گشایند.


 
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image